Terminy i definicje:
1 Ściana nośna – ściana zbudowana tak, aby utrzymać przyłożone obciążenie.
2. Wewnątrz ściany – ściana oddzielająca ogień. Na nim ogień może wpływać z każdej strony.
3. Ściana zewnętrzna – ściana tworząca zewnętrzną powłokę budynku, na którą może mieć wpływ ogień wewnętrzny lub zewnętrzny.
4. Izolacja cieplna ściana – z oszkleniem lub bez, które w przewidywanym czasie odporności ogniowej spełniają stan graniczny na podstawie utraty integralności i izolacyjności cieplnej .
5. Nieizolacyjne ściana – ściana, która w przewidywanym czasie odporności ogniowej spełnia stan graniczny na podstawie utraty integralności i na żądanie dokumentacji normatywnej – kryterium na podstawie promieniowania cieplnego, ale które nie ma na celu zapewnienia warunku granicznego na podstawie utraty zdolności izolacji termicznej . Taka ściana nośna może składać się całkowicie z ognioodpornych paneli nieizolujących termicznie .
6. Ze standardową konstrukcją łożyska – ognioodporna konstrukcja, która utrzymuje próbkę ścianki łożyska i zamyka szczelinę pieca podczas testów.
7. Umywalka – część standardowej konstrukcji nośnej zaprojektowanej w celu zmniejszenia wysokości szczeliny konstrukcji wsporczej do wielkości próbki.
8. Ściana obudowy – z puszki, która znajduje się wewnątrz budynku lub pomiędzy sąsiednimi budynkami, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się ognia z jednej strony na drugą.
Obiekt testowy: Ściany nośne. Ściany wewnętrzne i zewnętrzne.
Odporność ogniowa ścian zewnętrznych może być określona w warunkach ich ekspozycji na ogień z zewnątrz lub od wewnątrz.
Wskaźnik odporności ogniowej ścian nośnych jest zwykle oceniany na próbkach stałych bez otworów, na przykład za pomocą oszklenia. Jeśli można udowodnić, że struktura szczeliny jest taka, że obciążenie nie jest przenoszone do szczeliny, nie jest konieczne testowanie w warunkach obciążenia.
Jeśli gniazda muszą być włączone, ich wpływ należy ustawić osobno. Aby określić właściwości szyb ognioodpornych, należy zastosować standard DSTU B.V. 1.1-15.
Metoda nie dotyczy:
1) ścian osłonowych (nienośnych ścian zewnętrznych przed płytami wiszących).
2) ściany zawierające drzwi, które muszą zostać poddane próbom zgodnie z DSTU B V.1.1-6.
3) ściany neohorodzhuvalnyh łożyskowe, krótkie w kierunku poziomym, które mogą być testowane jako kolumny, zgodnie z normą ISO B V.1.1-14.
Metoda testu: DSTU B V.1.1-19: 2007 (EN 1365-1: 1999, MOD) . Ochrona przeciwpożarowa. Ściany nośne.
Metoda badania odporności ogniowej.
Przykładowe wymagania:
1. Jeśli wysokość lub szerokość rzeczywistego projektu wynosi 3 m lub mniej, próbka musi być badana w pełnym rozmiarze. Jeśli jakikolwiek rozmiar projektu przekracza 3 m, to próbka musi zostać przetestowana w rozmiarze co najmniej 3 m.
2. Liczba próbek do badania musi być zgodna z DSTU B V.1.1-4. Jeśli jednak wymagane są informacje w różnych warunkach pożaru, wymagane są dodatkowe testy dla każdego przypadku, przy użyciu oddzielnych próbek do badań.
3. Próbka do badań musi:
(a) Pełne przedstawienie projektu przeznaczonego do użycia w praktyce, w tym
wszelkie wykończeniowe wykończenia powierzchni i kształtki, które mogą znacząco wpłynąć na zachowanie próbki pod
czas testu
lub
b) być zaprojektowane w taki sposób, aby uzyskać jak najszersze wykorzystanie wyników badań w stosunku do innych podobnych projektów.
Funkcje projektowe
Cechy projektowe, które wpływają na wskaźnik odporności ogniowej i które powinny być uwzględnione w celu zapewnienia najszerszego zakresu zastosowania, mogą być wyłączone z zakresu bezpośredniego zastosowania (sekcja 13 biuletynu norm stanowych B.1.1-19: 2007).
Próbka testowa nie powinna zawierać różnych typów wzorów, na przykład cegły lub bloku, chyba że jest to całkowicie niezgodne z projektem stosowanym w praktyce.
Jeśli próbka testowa może zawierać co najmniej dwie płytki w pełnej szerokości, linia paskowa powinna być pełnowymiarową płytką. Jeśli nie jest możliwe umieszczenie dwóch pełnowymiarowych płyt w tej samej próbce do badania, to jedną pełnowymiarową płytkę umieszcza się w środku próbki, a mniejsze płytki o tej samej szerokości umieszcza się po każdej stronie. Płyty o mniejszym rozmiarze powinny mieć co najmniej 500 mm szerokości. Jeśli takie płyty mają szerokość mniejszą niż 500 mm, wówczas w takim przypadku należy użyć tylko jednej takiej płyty.
Projekt próbki, sposób dokręcania i mocowania na elementach pieca, rozmiar i wzór załadunku próbki podczas testów muszą być określone przez klienta testu (z udziałem organizacji projektujących, podstawowych organizacji naukowych naukowych i technicznych działań centralnego organu wykonawczego w kwestiach budowlanych itp.) Na podstawie analizy prac projektowych w strukturze budynku zgodnie z wymaganiami dokumentacji technicznej dla tej konstrukcji, biorąc pod uwagę wymagania sekcji 4, 5.2 i 6 normy państwowej B B.1.1-19: 2007.
Klient (z udziałem organizacji projektującej) opracowuje dokumentację techniczną, na przykład, w której opisy i rysunki, schematy obliczeniowe przyjęte w dokumentacji technicznej i projektowej, wielkość obciążeń i wysiłków w konstrukcji ściany, których odporność ogniowa musi zostać potwierdzona, klasa odporności ogniowej projektu , a także opis i rysunki techniczne modelu, który projektuje konstrukcję, w którym należy w szczególności wskazać lokalizację i charakterystykę zbrojenia.
Wartość warstwy ochronnej zaworu i inne dane, które wpływają na odporność ogniową konstrukcji; lista używanych materiałów i ich główne cechy; schemat kołka i montaż próbki w piecu (warunki brzegowe); obliczenie wielkości obciążenia i wysiłku na próbce, równoważne z przyjętymi w dokumentacji projektowej (technicznej); rozmieszczenie określonego równoważnego obciążenia próbki. W przypadku rozbieżności w opracowywaniu dokumentacji technicznej, na przykład w celu ich wyeliminowania, klient powinien skontaktować się z podstawową organizacją naukową Ministerstwa Rozwoju Regionalnego i Budownictwa Ukrainy w celu podjęcia ostatecznej decyzji.
Stany graniczne:
Odporność ogniowa próbki do badania musi być oceniona zgodnie z czasem wystąpienia stanów granicznych odporności ogniowej podanych w DSTU B V.1.1-4.
Nośność
Warunek brzegowy na podstawie utraty nośności próbki do badania podano w DSTU B V.1.1-4. Aby określić odkształcenie na skutek ściskania osiowego i tempo wzrostu odkształcenia z niego, pomiary są wykonywane w dwóch miejscach, a wartość średnia jest używana do określenia warunku granicznego na podstawie utraty nośności.
Aby uzyskać wynik badania, należy przyjąć granicę odporności ogniowej projektu, która jest określona przez DSTU B V.1.1-4
W przypadku próbek, które zostały przetestowane bez obciążenia, czas początku stanu granicznego na podstawie utraty nośności jest określany metodą obliczeniową, która spełnia wymagania DBN V.1.1-7, zgodnie z rozkładem wartości temperatury wzdłuż odcinka próbki (patrz odchylenie krajowe do punktu 9.1. 2.1 DSTU B V.1.1-19: 2007 )
Pole bezpośredniego zastosowania wyników badań:
Wyniki testu ogniowego mają bezpośrednie zastosowanie do takich konstrukcji, jeżeli uwzględniona jest jedna lub więcej zmian wymienionych poniżej, a konstrukcja odpowiada temu samemu typowi i typowi konstrukcji w odniesieniu do jego sztywności i stabilności:
– zmniejszenie wysokości;
– zmniejszenie rozmiarów liniowych płyt lub wielkości paneli, ale nie ich grubości;
– zmniejszenie odległości między pionami;
– zmniejszenie odległości między środkami mocowania;
– zmniejszenie zastosowanego obciążenia;
– zwiększyć szerokość, pod warunkiem że próbka została przetestowana na pełnej szerokości lub szerokości 3 m, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.